Waar sta ik nu?

Sesimbra

Waar sta ik nu? Een vraag die vandaag een aantal keer door mijn hoofd spookt. Hierbij de feiten op een rij. Over 135 dagen mag ik de marathon in Moskou gaan lopen. 135 dagen is zo’n 4,5 maand. De marathon van Parijs ligt nu zo’n dikke maand achter mij en in de tussen tijd heb ik wel getraind, maar rustig aan. Ow trouwens, in mijn volgende blog zal ik een verslag maken van Parijs op de dag zelf.

Vorige week heb ik een nieuw schema ontvangen van mijn vriend Frank, phoe dat wordt pittig. Om het verhaal iets ingewikkelder te maken, Frank is een expert op krachttraining gebied en niet perse voor hardlopen. Ik heb een streeftijd en daar wil ik voor gaan. Laatst las ik een stuk dat als je ergens echt voor wil gaan het een belangrijk onderdeel is om de juiste mensen om mij heen te verzamelen die je met je doel kunnen helpen. Best een dingetje om tegen je vriend te zeggen dat je wellicht om je heen gaat kijken voor andere begeleiding. Gelukkig reageerde hij super chill (-: ik blij, make my day.

“Zo zie je maar weer dat je het allemaal niet alleen hoeft te doen en het zo belangrijk is om de juiste mensen om je heen te verzamelen!”

Een paar dagen na Parijs heb ik mijn verhaal en beleving op Facebook gedeeld, hierop reageerde Inge super enthousiast. Ik had haar nog nooit gezien of gesproken en een aantal gesprekken later bleek, hoe toevallig, bleek dat haar man hardloopcoach is en atleten traint op hoog niveau. OW my, volgende week heb ik een afspraak met hem en gaan we kijken hoe een schema op te stellen voor mijn doel naar aanleiding van mijn loopstijl, techniek, hoeveel tijd ik heb om te trainen etc. Ik heb er enorm veel zinin! Uiteraard laat ik jullie weten hoe het gegaan is en wat het plan gaat worden.

Ook wil ik jullie om de paar dagen laten weten hoe mijn trainingen gaan, hoe deze eruit zien en wat de voortgang is. Het liefst ga ik dat ook vloggen maar wauw….dat vind ik dus best wel spannend nog! (-: maar ook dat is JUST DO IT!

Vandaag 8 kilometer in Sesimbra hard gelopen, een rondje wat ik al heel de week wilde gaan lopen. We zijn daar nu op vakantie en morgen vliegen we weer terug. Voor het eerst deze week had ik echt geen zin, hadden heerlijk gegeten en was vandaag een beetje lui geweest (mag toch op vakantie??!!), toen we terug kwamen bij het hotel zei Frank, hop hop, je gaat nog even! Gevalletje geen zin maar als je eenmaal bezig bent dan gaat het wel en het overweldigende ‘ow wat heb ik een onwijs voldaan gevoel’ overheerste toen ik terug kwam. Thanks to Frank! Zo zie je maar weer dat je het allemaal niet alleen hoeft te doen en het zo belangrijk is om de juiste mensen om je heen te verzamelen!

Yeahhhh Blog 1 is een feit! Misschien nog een beetje rommelig, maar na een paar blogs zal er wel wat meer structuur in komen.

Laat mij weten wat je ervan vind en wat je graag wil lezen! Ik beantwoord je vragen (-:

Dit bericht heeft 2 reacties.

  1. Inge

    Super leuk je blog. Je schrijft zoals je praat en bent. Heerlijk enthousiast. Leuk dat ik je heb leren kennen en je voorbereidingen naar je doel van dichtbij kan meemaken. Met jou enthousiasme weet je vast veel meer mensen te inspireren en motiveren.
    Ik zie je zondag bij de ronde van Cothen. X

    1. PaulaMeinen

      HI Ing,

      Primeur, de eerste reactie op mijn site, hoe leuk!
      Dat is inderdaad mijn doel, veel mensen inspireren en motiveren en vanuit daar zie ik wel verder. Ik weet in ieder geval dat dit mij heel happy maakt.
      Ik hoop echt dat we regelmatig samen kunnen trainen in dat heerlijke bos bij jullie (-:

      Sowieso tot zondag, ik heb er zinin.

      Xx Paul

Geef een reactie