Nog 76 dagen; UITSTELGEDRAG

Hai hai,

Eigenlijk had ik de training die op de planning stond zeg maar nu moeten doen, ik had al zweet op m’n hoofd moeten hebben, hardslag net een paar slagen hoger dan op dit moment….. Sterker nog, eigenlijk zou ik de training al een 15uur geleden afgerond moeten hebben. En nu zit ik hier achter m’n laptop op zaterdagochtend. Zonnetje schijnt, het is mooi weer, heb m’n hardloopkleding al aan dus daar ligt het niet aan.

De training die ik moet, leeg officieel mag, doen is het volgende;
Warming-up; 10 minuten met 4 a 5 versnellingen van ongeveer 50 meter, dit is goed te doen lijkt me haha. ok, komt ie,
Part 2 de kern zoals dat mooi heet; 4 x 3000 meter waarbij er opvolgend telkens twee blokken zijn van 500 meter. De eerste 500 meter tempo van 4.30 aanhouden en het tweede blok van 500 meter tempo van 5 minuten en 10 seconden per kilometer. Dus elke 3000meter bestaat uit jawel het rekenwonder ik; 3 blokken van 13.3 en 3 blokken van11.6km per uur. Tussen de 3000meters in mag ik 500meter dribbelen, gratis cadeautje van Onno.
Opzicht valt de snelheid nog wel mee nu ik het zo omreken, trouwens even tussendoor, ik gebruik voor het omrekenen van tijd/ aantal km naar km/pu de site ruminfo.nl voor, werkt heel easy.

But nu komt ie, het gaat nu serieus worden merk ik. Ik weet niet wat het is maar ik vind deze run een beetje spannend. Niet om te doen, maar vooral het mentale stuk. Ik ben goed in lange afstanden, ik ben goed in op redelijk tempo te lopen en ik ben goed in zware interval trainingen. Maar dit is voor mij killing. Een redelijk lange run, maar elke 500meter een ander tempo te lopen vind ik zo moeilijk. Want ik krijg discussies met mezelf en wordt onrustig.

Gister had ik het met een collega over de training en die zij gekscherend…..nou je moet er maar zinin hebben, mij niet gezien. Ik met m’n grote mond…..ah joh hmmmmmm (dacht ik nog letterlijk die hmmmmmm) is een eitje. Is een eitje Paul….je weet beter…..wat nou is een eitje, ik denk er al de hele dag overna. Maar goed lekker verder werken, niets aan het hUnknown-2andje. Ik kwam redelijk laat thuis van het werk en eenmaal thuis zei Frank dat hij eten had besteld. Een uur later, inmiddels half 9 was de bezorger nog net langs geweest. Maar shit ik heb honger, trek of hoe je het wil noemen. Nu zo’n run doen is niet handig dan. Uiteindelijk kwam de schattige bezorger de pasta afleveren. Jammie, mammie I like! Eten op, buikpijn van het vele eten, shit! En ergens in m’n hoofd danste de gedachte dat de run morgenochtend lopen ook helemaal niet zo heel erg zou zijn gezien de training en de situatie van een buik die tien centimeter uitgezet staat (laat Onno het niet horen, smiley met tandjes). Uiteindelijk filmpje gekeken samen en even lekker bankbehangen. Dan ga je op bed met een mega schuldgevoel, tenminste dat heb ik. Paul je hebt een doel en de dagen gaan tellen zegt een strenge mama stem. Het kind zegt, ja I KNOW I KNOW owwwwww je hebt zo gelijk…….morgenochtend gelijk OK? I promise!

En nu is het morgenochtend, hoppa uit bed, gedoucht, runkleding aan, havermout gegeten, half uur naar m’n schoenen zitten staren en alles wat ik nodig had bij elkaar verzameld en ja hoor het grote moment was daar ik wilde gaan, begin nou maar gewoon met Part 1, dan komt Part 2 vanzelf….soort van vanzelf….. Niet cool, TomTom horloge leeg, huilende smiley…..NEEHEEEEEEEHHHHHHHHHH!!!!! En die heb ik toch zeker wel nodig! Horloge in de oplader, enigszins een baal momentje, stofzuigen, wasje erin dan is dat maar gedaan. Batterij op 15%, hmmmmmm daar ga ik de wedstrijd niet mee winnen

En toen dacht ik even aan m’n blog van vorige keer, ben je nog op schema vroeg m’n moeder toen? Ga je de marathon uitlopen in 3.30? Ok Paul, als je zo stellig wil blijven dat je het gaat doen, en ook zonder twijfel, ga ervoor en dus ook vandaag. M’n batterij is inmiddels op 40% en dus waag ik de gok maar dat ze het volhoud.

Mijn benen voelen goed. Altijd zo grappig, de eerste vijftig meter weet je al of ze meewerken die dag of dat ze denken, joh laat mij lekker op de bank achter, doe het lekker zelf die kilometers, ons niet gezien. De eerste 10 minuten gaan chill, beetje rekken en strekken erbij want mijn rug voelt wel heel stijf. Sowieso de laatste week best veel last van. Frank mag de rug vanavond even aanpakken.

Part 1 is bijna voorbij, mentaal voorbereiden op de eerste 500meter snel. Die gaan OK! Ik ben blij want ik kijk ineens relaxte tegen de rest van de run aan. Na de eerste 500meter verlagen in tempo ongeveer naar de 5.10. In het begin heb ik altijd dat ik het moeilijk vind om het tempo zo laag te brengen, 4.45, 4.60, 4.90, 5,00 en hehe eindelijk naar de 5.10 en 250meter verder auth…… Oké, en ineens weet ik exact waarom deze run zo killing is………….

Normaal gesproken is een run voor mij een soort van rustmoment op de dag hoe raar dat ook klinkt. Het is het enige moment op de dag dat ik delen kan missen, ik niet nadenk, ik in een snooz modus kom waarbij de hele wereld mij even gestolen kn worden. Het moment dat het me even niet zoveel moeit, hoe ik eruit zie, wat mensen van me vinden of hoe ik me voel. Het is mijn wereld. Soms gaan de gedachtes van hot naar her en vertrekken ze weer met de noorderzon, en zoals ik net al zij, ik kan hele muzieknummers compleet missen of een aantal kilometers. Den kik huh, alweer bij 8? Net nog bij vijf??!!!???!!! Hoe dan…..maar juist dat vind ik HEERLIJK! Maar deze run, ik krijg niet de kans om te s
oezen, te chillen, na te denken of? Nee alle aandacht gaat naar m’n horloge………continue…… Loop ik wel de goede snelheid, check m’n watch, ben ik al bijna bij de 500 meter, check m’n watch, ben ik niet versnelt of vertraagd….check m’n watch….en dan nog het irritante…geen idee hoe dat met andere horloges is, maar de TomTom van
mij is niet zo snel. Dan ben ik bij m’n snelle 500meter aangekomen, en dan ben ik al lang en ruim versneld maar dan laat ze nog steeds de oude snelheid zien, ik denk dan in eerste instantie, sjissel, ik ga niet snel genoeg, nog meer versnellen…….dan ben ik mijn op Daphne Dekkers snelheid en dan springt ze ineens naar 4.00……..ok, arelaxt, weer vertragen. Zo ben ik de helft van mijn tijd bezig met te checken hoe lang ik nog moet, de juiste snelheden. Al met al……….het lijkt wel een proefwerk wat ik aan het maken ben zo gecon
centreerd ben ik Smiley met een geconcentreerd gezichtje.

Unknown-1De eerste 2 x 3000meter gaan goed, het is zoeken maar loop op de juiste snelheden. M’n hoofd is rood (as usual) maar ik voel nog energie. Wel lekker dat ik niet nog 6 x moet maar nog twee, let’s do this!!!!! Ow en dan nog wat haha, ik heb dus geen moeite met de 3000meters, ik heb moeite met de 500meters die ik relaxt mag dribbelen tussen de 3000meter want ergens heb ik de neiging om dan even te gaan lopen in plaats van dribbelen. Ik heb dan weer één vierde gehad en waar andere een beloning vinden in een snoepje of iets, ik in even lopen in plaats van dribbelen. Not good. Ik heb de deal gemaakt dat ik 20 stappen mag lopen en erna doorga met dribbelen.

Het is raar want het lijkt wel of de laatste twee x 3000 meter makkelijker gaan, ik kom sneller in het juiste tempo, grappig is dit.

Ow my, bijna thuis…….de laatste 1000meter in totaal gaan waardeloos voor m’n gevoel terwijl ik onder de tijd loop die ik moet lopen maar ik voel gewoon alle energie uit m’n lichaam getrokken worden. Hoe bizar……..weet Onno dan exact wanneer het genoeg is geweest op voorhand? Waarom 4 x 3000 en niet 3x of 5x? Ik ga het aan hem vragen vandaag.

Ik kom thuis met een hoofd die zweet, een best moe lichaam maar yeahhhhhhh!!!!!! I DID IT! Zo blij en voldaan gevoel! NIET TE DOEN! Moraal van het verhaal……..ook als je er tegenop ziet en het niet je cup of tea run is……begin gewoon en het liefst wanneer je het moet doen en niet een dag later (-:

Vanavond nog een paar kilometer wandelen om de benen te laten herstellen voor morgen de 22 km run.

Keep on running!!!!!!!

XXX

Geef een reactie