Nog 100 dagen – WOW nog ‘maar’ 100!!

Hello help,

Time flies when you having fun, en flies dat is het gegaan tot nu toe. Ik voel een HELP in mijn body. Ik ben met ‘nog 130 dagen’ gaan trainen voor de marathon van Moskou. Ongeveer één vierde zit er dus al op in de voorbereiding. Een kriebel bestormd mijn lichaam. Ik maak een sprongetje en hmmmmmm ik weet niet hoe ik me voel. Aan de ene kant komt er een ‘ik kan niet wachten, waar is die startlijn’ gevoel op en aan de andere kant weet ik dat ik nog een lange weg heb te gaan. Ik ben er nog niet, nog 100 dagen lang niet. Qua tempo niet, qua lichaam niet, qua mentaal ook nog niet. Nog te onzeker of ik het ga halen, tenminste in de tijd van 3.30. En ook daar komt gelijk opvolgend heel helder….Paul…..just do it!100

Wat ik nu al wel merk is dat mijn benen weer sterker voelen. Ook loop ik makkelijker op een hoger tempo, lijkt mijn adem rustiger te blijven. Ze praat in gedachte tegen me tijdens het rennen. Paul, het gaat nog ok. Je mag nog even blijven doorgaan, ik zal zorgen dat ik niet gelijk naar status adem happen schiet als jij maar niet te hard van stapel loopt. Dus ongeveer hetzelfde tempo blijven lopen en als je versneld, prima maar dan opbouwend graag en niet gelijk in standje ‘ je ziet een spin’ . Die ken ik namelijk, dat gaat sneller dan het licht…. Helder verhaal, I will listening to this, I hear you loud and clearly.

Mijn benen worden sterker. Mede door de gevarieerde trainingen, interval, lange duurloop maar wel met een opbouw, en de krachttrainingen. Die krachttrainingen zijn totaal anders dan ik voorheen deed. Ik doe nu vier oefeningen max., vijf setjes van elke oefening met vijf herhalingen. Denk aan squats, deadlift, overhead press etc. En nu komen de twee belangrijkste punten, heel zwaar gewicht met drie minuten rust tussen de sets. DRIE minuten rust is niet te doen! Voelt als zo lang. Ok, ik snap het ergens want een oefening is zo zwaar dat mijn hoofd in vier herhalingen als naar nee niet rood, ik wordt dus gewoon paars. Mijn lelijkste hoofd die ik kan hebben, heb ik op dat moment. Ogen die spontaan beginnen te tranen, de poriën zelfs op mijn schenen springen open, en oren die spontaan dichtklappen. Dus ja, dan is drie minuten rust ook wel logisch, maar je hebt tijd om je heen te kijken……..en in de gym verwacht je fantastisch uitzicht van allemaal sportievelingen, gedeeltelijk is dat ook zo maar dan komt weer die bevestiging dat een telefoon blijkbaar zo verslavend is. De helft zo niet meer is alleen hun vingervlugheid aan het trainen…..hmmmm ieder z’n ding…ik bewaar dat liever voor thuis om een blog te schrijven. Ik dwaal af…..check…..

Maar he, 100 dagen…..dat is nix…..voor je het weet zeg ik, weet je nog die blog “Nog 100 dagen” of jee is de zomer nu al voorbij. Of dat je familie vraagt wat je plannen zijn met kerst…..dat het weer druk is op kantoor omdat iedereen weer terug is van weggeweest. Voor je het weet maar ik me druk om wat ik aan moet tijdens de marathon (want ja dan denk ik er ineens wel overna wat ik aan ga doen) en of ik wel matchende nagellak in huis heb (-:. Echt hoor, het is zo maar mijn verjaardag, de dag van de marathon, 25 september (p.s. mensen verklaren mij voor gek….op je verjaardag een marathon…..hoe bedenk je het. Ik dacht toen ik mij in ging schrijven, wauw dit is het grootste cadeau wat ik mezelf kan geven, how nice). De dag dat ik 33 wordt, ahhhhhhhhhh we gaan weer terug naar het onderwerp de marathon, smiley met tandjes….han

De komende 100 dagen wordt de focus steeds groter, en waar de marathon nu al echt een mega prio heeft, wordt dat steeds meer. Voor mijn gevoel zijn de trainingen steeds belangrijker naar mate je dichter bij de dag komt. Nu schuif ik heel soms wel eens met trainingen in verband met verplichtingen, ik heb met mezelf afgesproken dat dat vanaf nu niet meer im frage is. Ook zal ik steeds beter naar mijn lichaam moeten luisteren, is ze moe of juist niet. Heb ik ergens pijntjes, hoe reageert mijn ademhaling? Het klinkt wellicht allemaal overdreven, so be it. Ik wil 30 minuten van mijn marathon aftrainen in 130 dagen, Van 4u rond naar onder de 3.30 en dan te bedenken dat ik nog geen jaar loop. Vorig jaar was ik alleen nog aan het krachttrainen en liep ik nooit hard! Waarom ik de marathon in 3,5uur wil lopen schrijf ik binnenkort een nieuwe blog over, ook waarom ik voor de marathon in Moskou heb gekozen. Dat zijn namelijk de eerste twee vragen die ik krijg van mensen.

En weet je…….misschien is het allemaal niet zo spannend, just follow the plan, trust your coach en go for it! En genieten, van het lopen, de flow, het proces, de mindere dagen maar ook die met vleugels, de muziek, het uitzicht, het d gebaar van een andere runner met zijn of haar eigen doelen, het vroeg opstaan zodat je nog een mega lange dag voor je hebt, van het voldane gevoel iedere dag, en hoe chilllll en zitten sowieso één, en als Sinterklaas stiekem is langsgekomen twee rustdagen in de week! Ik heb er vooral enorm veel zinin. Aankomend weekend gaan we een hotel boeken in Moskou. Ow als iemand nog een goed adresje weet in Moskou………….laat het mij weten!!!!!!!!! Ja zo onwijs veel zin heb ik in het vervolg van dit avontuur, can’t wait!!!!

Bij deze stop ik het woord help in mijn achterzakje, weg ermee. Het woord spannend mag blijven, ook in hoofdletters maar help wil ik niet meer horen…DAAAAAGGGGG, weg ermee!

Morgen weer een nieuwe blog! En heb je vragen of comments, stel ze in het vak onderaan de website (-:

Keep up running!!

X
xxxjes

Geef een reactie