De 10km in Cothen en een champ!!

Hello all!

Mijn eerste officiële 10km wedstrijd. Waar normaal gesproken iemand eerst een 10km wedstrijd loopt en daarna een marathon doe ik dan net even in een andere volgorde haha. De ronde van Cothen. Inge van Stubborn_inge had zich al ingeschreven een tijdje geleden, en ik dacht waarom ook niet, inschrijven en doen. Inge voor de 5km en ik de 10km. Grappig om weer een keer in Cothen te zijn, ooit heb ik daar op een blauwe maandag nog gewoond al herkende ik niets meer.

ingeOm half 10 aanwezig bij het sportpark, leuk om weer een keer in zo’n ‘ouderwetse’ sportkantine te zijn. Ik had mij wel ingeschreven maar nog niet betaald, gelukkig hadden ze wel een BIBnummer voor mij aangemaakt. 306, my magic number of the day. Chip aan onze schoen vastgemaakt en ready to start (tip, gebruik in plaats van de tyraps je eigen veters waarmee je de chip vastmaakt, zo klappert hij niet).

Nog snel even naar de wc en nadat ik Inge heb uitgezwaaid voor de 5km begin ik zelf met opwarmen. Muziekje op en m’n eigen wereld in. Van Onno, mijn trainer, heb ik een opdracht meegekregen. Je traint voor de marathon in Moskou, niet om een PR op de 10km te lopen.
De eerste 5km niet harder dan 5.10 / 5.15 per km, daarna progressief lopen. Dus langzaam opbouwen naar sneller en dat tempo zo lang mogelijk volhouden. Zijn letterlijke woorden, geduld, doseren, plezier hebben en tweede helft tempo rustig opvoeren. Drie woorden die nu al killing zijn…..geduld, doseren en rustig……leer mij kennen (Smileys met tandjes). But I can do this, trust your coach and do what he say! De korte versie;  just do it! Toevallig heb ik tot aan mijn sok Nike aan dus dat moet goed komen.

Help!!! Stressmoment, ik krijg mijn horloge alleen maar ingesteld op snelheid en niet op tempo! Shit! Ik app Onno, hmmmm Onno, 5.10 hoeveel km p/u is dat??!!  Twee minuten voor de start! Hij app me gelijk terug, tussen de 11.6 en 12 km p/u de eerste 5 km, niet sneller!!! OK ok ok, phoewhh thanks.

Het startschot klinkt en ik begin te rennen (ja nerdy, wat anders….). Ik kijk op mijn horloge en ga 16 km per uur, waarom voelt dit zo lekker? En wow …… ik moet zakken naar 12? Ik begin voor mijn gevoel langzamer te lopen en mijn snelheid zakt ietsje naar 15 maar dat ik nog lang niet genoeg! Maar ik zie iedereen van mij afrennen, voelt zo niet goed. Ja maar Paul, trust the coach. Ja I know maar….. weer een beetje langzamer, wanneer ik 700 meter later de 12km per uur aantik lijk ik te kruipen. Ik zie nog maar een paar mensen voor me en heb het idee dat, wat het is ook zo, iedereen ver vooruit is. Een kilometer later zit ik op 12,5. Ik hoor Onno zeggen, Paul….zakken jij. Oké………de twee kilometer erna zit ik lekker in mijn ritme en blijf ik constant op 12 hangen waarbij ik de eerste lopers weer inhaal door de wijngaarden.

Na vier kilometer zie ik een boom van een vent voor me lopen. Mijn trainer heeft ooit tegen me gezegd dat als je schuin achter iemand loopt dat het 30% energie scheelt. Doe daar nog een 5% extra besparing bij op omdat deze vent ongeveer 2 meter 50 lang is, gevalletje zonsverduistering. Ik kruip erachter en het voelt alsof ik bij de Appie mijn mandje aan het vullen ben en een product tegenkom die in de bonus is, 35% korting!  Top dit, thanks huge man, thanks varkenshaasje in de bonus! Na een tijdje zakt hij terug naar 11.7 km en dus besluit ik op eigen kracht weer verder te gaan.

Bij 5 kilometer ongeveer is er een afslag naar rechts langs de boerderij de wijngaarden in. Huh, hier ben ik al eerder geweest?! Waarom dit stuk twee keer? Ik snap dat het een mooi stuk is, maar neem van mij aan, dat wil je niet. Ik loop niet een 10 kilometer om vervolgens twee keer hetzelfde stuk te lopen. Mentaal is dat gewoon zwaar niet OK!

Net na 6 kilometer kom ik in een open gebied met wind tegen, jee, best een windje nog. Ik besluit niet mega te versellen en dat te bewaren voor later. Eerst maar dit stuk door te komen. Ik voel mezelf trots zijn met dit podiumbesluit (-: Wanneer ik een woongebied inga probeer ik er een tandje bij te doen, dit gaat oké. 12.3, 12,6, 13,1, 14,0, 15, mijn horloge geeft nog iets meer aan en probeer dit zo lang mogelijk vol te houden. Drie kilometer voor de finish zak ik in tempo steeds een beetje naar beneden en kom ik een drankenpost tegen. Ik heb oprecht dorst dus pak het bekertje aan. Heel even stilstaan, drie slokken en rennen. Totdat die super lieve vrouw zegt, je bent de eerste dame! Huh de eerste dame? Hoe dan, echt? Ik geef haar een handklap en ren door. 13,6 blijft mijn horloge aangeven. Die laatste kilometers voelen zwaarder maar ik ben nog steeds mensen aan het inhalen.

En dan, dan zie ik de finish en Inge staan die een filmpje aan het maken is. Het lukt me niet meer om te versnellen en blijf in mijn tempo doorlopen. Handen omhoog en finishen!! Doordat ik mijn koptelefoon op heb hoor ik niet wat mijn tijd is en hoeveelste ik ben geworden. Uiteindelijk hoor ik van Inge dat ik tweede ben geworden met een tijd van 47,21, whoop whooop, ik ben blij!!!

Met een hilarische schattige beker van 12cm hoog gaan we naar huis, onwijs voldaan en hmmmmmmm dit smaakt naar zoveel meer. Ik app Onno mijn tijd door en zijn samenvatting:

47.21 min. betekend 25 minuten op de eerste 5. Harder mocht je niet🙄 en 22.21 op de tweede 5. Volgens mij was je PR op de 5km 23.17 min. Toch? Goed! Top gedaan, je kan alleen meer dan je denkt alleen leren doseren (-: Ah ja, daar hebben we dat woord weer…..doseren haha!

Fotomomentje; wanneer nummer één niet komt opdagen en je het ook zo zonde vind dat die plek leeg blijft (-:

Keep on running! Morgen een nieuwe post over mijn nieuwe schema! Hij is binnen!!!!

Xxx Paula

 

Dit bericht heeft 1 commentaar

Geef een reactie